ترنم سفر


+  

گنبد سلطانيه

سبب ايجاد گنبد سلطانيه

در مورد علل احداث اين بنا در تواريخ چنين آمده است :

اولجايتو پس از طرح سلطانيه تصميم گرفت كه به تقليد از آرامگاه برادرش غازان خان ، آرامگاه رفيع و با شكوهي براي خود بسازد به همين جهت براي بر پايي اين آرامگاه ، هنرمندان از هر سو به سلطانيه آمدند تا يكي از شاهكارهاي عظيم دوره مغول را به عرصه ظهور برسانند

بناي گنبد سلطانيه در سال 702 ه ( به روايتي ) بر اساس طرح آرامگاه غازان خان كه آن نيز از بناي آرامگاه سلطان سنجر در ( مرو ) الهام گرفته ، ساخته شده بود با اين تفاوت كه پلان آرامگاه سلطان سنجر مربع ،‌و پلان گنبد سلطانيه هشت ضلعي است . اگر چه تا حد زيادي معماري آرامگاه سلطان سنجر در بناي سلطانيه تاثير گذاشته بود ليكن حيزهاي ابتكاري در بناي اخير بحدي است كه آنرا بصورت يكي از شاهكارهاي هنر و معماري ايران در آورده است كه بعدها نمونه و الگوئي براي احداث تعداد زيادي از انبيه اين دوره شد. همچنين معماري گنبد سلطانيه را شخصي به نام سيد علي شاه انجام داده است .

ظاهرا" هنگامي كه اولجايتو امر به احداث آرامگاه خود كرد هنوز يكي از مذاهب اسلام را به عنوان مذهب رسمي انتخاب ننموده بود . وي تقريبا" در سال 709 ه يعني موقعيكه كار ساختماني گنبد رو به اتمام بود سفري به عراق نمود و تربت پاك امام حسن ( ع‌ ) و حضرت علي ( ع ) را در كربلا و نجف زيارت كرد .

بنا به قولي ، بر اثر تشويق و ترغيب علما و روحانيون بزرگ شيعه كه در آن زمان در دستگاه حكومتي صاحب منزلتي بودند، اولجايتو مذهب تشيع را به عنوان مذهب رسمي پذيرفت و بعد از مدتي تصميم گرفت كه آرامگاه خود را به ائمه اطهار اختصاص دهد . بدين منظور قصد انتقال اجساد مطهر آنان ( حضرت علي (‌ع ) و امام حسين (‌ع ) ) را به سلطانيه داشت تا بر رونق تجاري و اهميت مذهبي پايتخت جديد التايس خود بيفزايد .لذا دستور داد تاتزئينات داخلي بنا كه تا آن روز انجام نگرفته بود طوري بپردازند كه در آن شعائر مذهب تشيع بخوبي مورد استفاده قرار گيرد. بهمين جهت بود كه كلمه ((علي)) به طور مكرر با كاشي در متن آجر نوشته شده است
در همين اوان سلطان محمد خدابنده دستور ساختن آرامگاهي ساده براي خود در جنب گنبد اصلي را صادر كرد كه به گفته مورخين اين بناي آجري ظرف چند هفته به اتمام رسيد

انتقال اجساد مطهر ائمه بخاطر مخالفت شديد علماي شيعه يا بقولي خواب سلطان كه حضرت علي بن ابيطالب را نارضي ديده بود وآن حضرت از اين عمل ناراضي بود ، انجام نگرفت و منصرف شد .

بنابر اين سلطان ايلخاني مصمم شد كه دوباره اين بنا را به آرامگاهي براي خود اختصاص دهد . به نظر مي رسد كه در همين ايام از مذهب تشيع برگشت و مذهب اهل سنت را اختيار كرد. شايد به همين منظور بود كه دستور داد تمام تزئينات معرق كاري كه كلمه (( علي ))‌ ( ع )‌ بر آن نقش بسته بود ، و تمام تزئينات آجري كاشيكاري و گره سازي را با پوشش از گچ اندودند و روي آن پوشش را با كتيبه و اشكال مختلف هندسي طرحهاي گل و بوته دار با رنگ آبي بر زمينه سفيد گچبري كردند كه اين عمل احتمالا" در سال 713 ه رخ داده . اولجايتو در سال 716 ه. يعني تقريبا" چهار سال بعد از اتمام بنا در سن 36 سالگي در گذشت و جسد وي در تابوتي از زر ناب در آرامگاه ابديش دفن شد .

 

گنبد سلطانيه در دوره برپايي مرتفعترين بناي جهان بوده و هم اكنون نيز يكي از عظيم ترين بناهاي تاريخي جهان به شمار مي رود . اين بنا قسمتي از مجموعه عظيمي است كه به ابواب البر مشهور بوده و شامل دارالشفاء ، بيت القانون ، بيت الحكمه ، دارالياده و ... اين بنا در قوم هم كف با فضاهايجانبي آرامگاه داراي پلان مربع مستطيل بوده و ادامه مجموعه در طبقات هشت ضلعي متمايل به منتظم است .

اين گنبد از سه فضاي گنبد خانه ، تربت خانه ،سردابه تشكيل شده و از نظر حجمي و تركيب فضا اين بنا با معماري هيچكدام از مقابر اسلامي ايران مطابقت ندارد در حاليكه اين وضعيت را مي توان با آئين تدفين مغول كه در دو مرحله انجام مي گرفت ، مطابقت داده و آن را با معماري تركيبي از مراسم
تدفين مغول تبيين نمود.باتوجه به اين طرز تفكر گنبد خانه محل عزاداري به جسد ، سردابه محل نگهداري و تدفين جسد وتربت خانه فضاي مسقف بالاي سردابه مي باشد .ورودي اصلي آرامگاه اولجايتو در ايوان هاي شمال شرقي و شمال غربي تعبيه شده و كاربرد ايوانهاي شمالي ، شرقي وغربي پنجره مي باشند .پلان فضاي گنبد خانه متمايل به هشت ضلعي منتظم و طول هر يك از اضلاع از 06/10 متر تا 16/10 متر متغير است .

قطر گنبد خانه 40/24 متر مي باشد در اين فضا 8 جرز سنگين با عرض 32/6 تا 25/7 متر با سطح مقطع 50 متر مربع قرار گرفته و مهمترين وجه مشخصه تحول معماري از درون سلجوقي به دوران ايلخاني را نمايش مي دهد . در حد فاصل اين جرزها ايوانها و بنائي در دو طبقه اجرا گرديده و ارتفاع طبقه همكف از رقوم فعلي 7/9 متر و ارتفاع طبقه اول از رقوم هم كف 70 /19 متر قابل اندازه گيري مي باشد . كف اين فضا با استفاده از سنگ رخام سفيد مفروشي بوده است .

قوس ايوانها در اين فضا پنج و هفت تند است . در منتهي اليه اين قوسها كتيبه هايي با متن احاديث نبوي در آن نوشته شده و پس مقرنس كاري زيبايي كه وظيفه ترمپه ها بر آن محول شده پلان هشت ضلعي را به پلان دايره تبديل نموده و زمينه اجرا گنبد را فراهم آورده است .

دومين فضاي مورد بحث آرامگاه اولجايتو ، فضاي موسوم به تربت خانه مي باشد ،‌اين فضا به شكل مستطيل با طول ضلع 60/17 متر و عرض 8/7 متر و با ارتفاع 16 متر ، محراب مجموعه را در جرز جنوبي در خود جاي داده است . پوشش سقف تربت خانه از سه واحد طاق و تويزه ساخته شده قطر طاق وسطي كه بزرگتر است 9 متر و طاقهاي طرفين 3 متر قابل اندازه گيري مي باشد در ارتفاع 0/3 متري از كف ، درگرداگرد آن

كتيبه اي در دو قلم ريز به خط كوفي مشجر و قلم درشت به خط ثلث نوشته شده و اطراف كلمات را تزئينات اسليمي پر نموده است . بين تريت خانه و محوطه زير گنبد پنچره بزرگي از مس طلا قرار داشت كه به مرور زمان از بين رفته و يا به غارت برده شده است .

سردابه سومين فضايي است كه با تركيب فضاهاي مذكور افاده معني مي نمايد . اين فضا محل قبر اصلي مي باشد . ورودي سردابه در ايوان جنوبي تربت خانه قرار دارد و با تعبير 9 پله به پهناي 250 سانتيمتر مي رسد در وسط اين فضا محل قبر و در طرفين آن دو فضاي كوچك جهت استقرار نگهبانان جلوگيري از ورود ارواح خبيثه تعبيه شده . بررسي تركيب فضايي اين سردابه و ارتباط آن با كل مجموعه و قابل مقايسه نبودن آن با ساير بناهاي آرامگاهي مي توان چنين استنتاج نمود كه اين آرامگاه بر اساس بينش مغول بويژه آئين شمنيت ساخته شده باشد . گنبد آرامگاه اولجايتو بزرگترين نوع خود در بناهاي تاريخي ايران با ارتفاع 50/48 متر و قطر دهانه 40/24 متر و با ضخامت 160 سانتيمتر با روش دو پوششي ساخته شده و فضاي خالي بين دو پوسته 60 سانتيمتر مي باشد .

پلكانها 

در بين جرزهاي هشت گانه پلكانهاي مارپيچي وجود دارد كه طبقه زيرين را به طبقات دوم و غرفه هاي خارجي و مناره هاي هشتگانه متصل مي كند . لازم به تذكر است كه اين پلكانها همه از پايين شروع نمي شود بلكه فقط دو پلكان زواياي شمالي و پلكان ديگر در نماي خارجي واقع شده است .

پلكانهاي زواياي شمالي به طبقه دوم راه مي يابد و پلكان سومي بدون اتصال به طبقه دوم بسوي بالا ادامه پيدا مي كند . پلكانهاي هشتگانه از طبقه سوم ( غرفه هاي خارجي ) ظاهر شده و تا امتداد مناره هاي هشتگانه صعود مي نمايد .

ايوانها

همانطور كه در فوق اشاره شد بر اضلاع هشتگانه پلان داخلي 8 ايوان رفيع و وسيع به ارتفاع 80/18 و به عرض 70/7 متر واقع شده اند .اين ايوانها يكنواختي حاصل از وجود جرزهاي قطور ، را از بين برده و باعث شده كه بنا زمخت جلوه ننمايد . اين ايوانها در عمق 60/2 و ارتفاع 9 متري به دو طبقه تقسيم شده است . در طبقه اول يا همكف ورودي هاي اصلي و ورودي هاي كوچك فرعي به محوطه هاي عبادتي قرار دارند

ايوان جنوبي متصل به محوطه اي بنام تربت خانه است كه در صفحات آينده شرح آن داده خواهد شد . ايوانهاي شرقي و غربي در انتها داراي درهاي بزرگ مي باشد . در حاليكه در انتهاي طبقه اول ايوانهاي فرعي يك در كوچك وجود دارد. سقف طبقه اول داراي قنديل بندي و مقرنسكاري بسيار جالب و زيبا مي باشد .

طبقه دوم اين بخش بوسيله راهروي پوشيده اي با هم در ارتباطند . بطوري كه مي توان در اين طبقه تمامي بنا را دور زد در غرفه هاي طبقه دوم انواع تزئينات و مقرنسكاريهاي ارزنده اي ديده مي شود كه نشانگرذوق و سليقه و دقت هنرمندان دوره ايلخانيان است <

يكي از خصوصيات اصلي و منحصر بفرد در گنبد سلطانيه دو جداره بودن آن است كه از دو قشر موازي و مجزا كه صرفا" با پشت بندهاي آجري بين خود بهم مربوط بوده و همچنين فرم واحدي را شامل مي شوند تشكيل شده است . و اين تنها نمونه در مورد گنبدهائي با وضع ساختماني فوق الذكر محسوب مي شود و به نظر اينجانب نمي توان نمونه اي با وضع ساختماني فوق الذكر در دنيا يافت كه متعلق به قبل از بناي مزبور باشد . و از اين رو گنبد فوق اهميت شاياني را در تاريخ معماري دنيا داراست بطوريكه مدتها بعد از ساختمان گنبد سلطانيه چه در غرب و چه در شرق رفته رفته آثاري با خصوصيات تكنيكي فوق بوجود مي آيد . از جمله مهمترين آثاري كه به تقليد از گنبد سلطانيه احداث شده گنبد كليساي سانتاماريا دلفيوره مي باشد كه بيش از صد سال بعد از آن ساخته شده است . 

تاثير معماري گنبد سلطانيه در گنبد سانتاماريادلفيوره  

در پايان بررسي معماري گنبد سلطانيه اين نكته ضروري است كه اين بنا در دوره هاي بعد الگوئي براي معماران ايراني گرديد . تاثير اين گنبد را نه تنها در معماري بعضي از بناهاي تاريخي ايران مي توان مشاهد نمود ، بلكه حتي برخي از باستان شناسان نيز بر اين عقيده اند كه طرح گنبد سلطانيه و معماري آن پا از مرزها فراتر نهاده و بر بنائي چون گنبد سانتاماريا دلفيوره در شهر ( فلورانس ) نيز تاثير گذارده است .

نظريه پروفسور پائولزي در اين مورد چنين است :

" و با اينكه ما از تركيب ساختماني گنبد اين كليسا بي اطلاعيم ، معذالك مطمئنيم كه گنبدي را كه بيش از صد سال بعد يعني سال 1418 و 1419 توسط برونلسكي و گيبرتي بر روي كليسا زده شده از فرم و نحوه ساختماني گنبد سلطانيه متاثر گرديده است چون گنبد سلطانيه تنها نمونه گنبد دو جداره متوازي است كه اينجانب در تمام آسيا مي شناسم . بنابر اين اثر آن بر روي تنها گنبد اروپائي از اين نوع يعني گنبد برونلسكي انكار ناپذير است . "

پائولزي در بخش ديگر از نوشته هاي خود وجه تشابهات دو بنا را ياد آوري كرده و چنين اظهار نظر مي كند :

" روابطي كه معماري دو بناي گنبد سلطانيه و كليساي سانتاماريادلفيوره را بهم نزديك مي كند اين است كه هر دو داراي يك نقشه مركزي و گنبدي دو جداره است ."

هر ضلع اين بنا دوازده ضلعي 8/4 متر و در بين زواياي دوازده گانه نيز نيمه ستونهايي تزئيني ديده مي شود . ضمنا" بدنه خارجي دو نيمه ستون  جبهه شمالي را فرورفته و مقعر ترتيب داده اند و با آثار آجري كه بر روي بعضي از نيم ستونها باقي است بنظر مي رسد كه در روي اين نيم ستونها گلدسته هاي آجري شبيه گنبد سلطانيه وجود داشته است .

پله هاي متعدد ويران شده كه بطرف شرق تپه ادامه دارد از آثار باقيمانده ايست كه مي توان در بنا مشاهده نمود . گنبد ويران شده و راهروها و پله هاي داخلي عموما" از آجر ساخته شده اند . تزئينات بنا شامل آجر همراه با كاشيهاي فيروزه اي و آبي گلدار ،‌با طرحهاي ستاره چهار پر وكاشيهاي كوچك چند پهلو است .

 

     

       

 


 

128k

56k

28k

نمايش فيلم


لازم به توضيح است عزيزاني كه مايلند فيلم را در كيفيت مطلوب مشاهده كنند،از سرعت 128k و عزيزاني كه مايلند فيلم را در مدت زمان كوتاه تري load نمايند از سرعت 28kاستفاده نمايند.
 

 

مؤلف:احمد اصغريان جدي
مأخذ:فرهنگ معماري ايران  شماره 2‚3 (فروردين 1355)  ص62ـ67


 

حمام سالار بنايي است متعلق به دوره قاجاريه كه در جوار گنبد معروف الجايتو در شهر تاريخي سلطانيه زنجان واقع شده است. اين بنا كه شبيه به تمامي حمامهاي ايراني كاملا در زير زمين ساخته شده است. شامل تمامي عناصر اصلي تشكيل دهنده حمام ايراني از قبيل گرمخانه، مياندر، سربينه، تون و خزينه است.

حمام سالار در سال 1378 جزو بناهاي مشمول طرح پرديسان انتخاب  گرديد و عملكرد جديد آن به عنوان سفره خانه چايخانه تعيين شد. اين بنا در ارديبهشت 1381 به بهره برداري رسيد.


حمام سالار بنايي است متعلق به دوره قاجاريه كه در جوار گنبد معروف الجايتو در شهر تاريخي سلطانيه زنجان واقع شده است. اين بنا كه شبيه به تمامي حمامهاي ايراني كاملا در زير زمين ساخته شده است. شامل تمامي عناصر اصلي تشكيل دهنده حمام ايراني از قبيل گرمخانه، مياندر، سربينه، تون و خزينه است.

حمام سالار در سال 1378 جزو بناهاي مشمول طرح پرديسان انتخاب  گرديد و عملكرد جديد آن به عنوان سفره خانه چايخانه تعيين شد. اين بنا در ارديبهشت 1381 به بهره برداري رسيد.

تاريخچه حمام سالار

باني حمام سالار شخصي به نام سيف علي خان كلانتري معروف به سالار خان بود. ساخت اين بنا كه در اواخر قاجار و در سال 1293 ه.ش. گشته است قريب يك سال طول كشيد. در سال 1344 به جاي خزينه به دستور اداره بهداشت در حمام از دوش استفاده شد و پس از سال 1358 حمام سالار به حال مخروبه در آمد پس از چندي شوراي محل با فروش خاكستر هاي اطراف روز ها به صورت جمع آوري هزينه تعمير، اين بنا مجددا" آماده استفاده شد. در اين زمان فعاليت حمام روزها به صورت جداگانه مردانه و بزنانه شد، بع اين ترتيب كه مردها از غروب تا ساعات اوليه صبح و زن ها از صبح تاغروب از حمام استفاده مي كردند. شروع فعاليت مرمت بنا در سال 1372 توسط سازمان ميراث فرهنگي قزوين آغاز شد حمام در اين سال از فرزندان و نوادگان سالار خان خريداري و به مالكيت دولت در آمد.

الحاقات و تخريب حمام سالار

در سال 1372 در زمان مرمت بنا در معماري حمام تغييراتي بوجود آمد كه قسمتي به عنوان سرويس بهداشتي و آشپزخانه به قسمت شمالي آن اضافه شد و تغييراتي چند در قسمت هاي ديگر – سربينه – هشتي – بنا بوجود آمد. فضاهاي اصلي حمام سالار در زمان فعاليت خود شامل ورودي – خزينه و تون بوده است و فضاهاي فرعي وابسته به گرمخانه، همچون مبال- گرمخانه – مياندر فضاي چاه آب و حوضچه تقسيم سوخت مي باشد.

نحوه پاسخگوئي حمام به شرايط اقليمي و عملكرد داخلي

باتوجه به ميزان پايين بودن دما و شدت سرما در منطقه سلطانيه، وجود ديوارهاي قطور و جرزهاي سنگي در جلوگيري از اتلاف و از بين رفتن گرما جلوگيري مي كرد. تهويه حمام از طريق روزنه هاي موجود در مركز گنبد و نور گيري پوشش هاي حمام امكان پذير مي شد. با استفاده از تمهيدات معمارانه از خروج بخار و تبادل حرارتي در حمام سالار جلوگيري مي شد اسن تدبير وجود انحنا در مسير حركت مياندر بود كه سير كولاسيون هوا را امكان پذير نمي ساخت. اين روش گرماي حمام را حفظ و مانع از هدر رفتن حرارت و بخار ميشد و در نتيجه گرماي بهتر آب خزينه و هواي گرم  گربه مي گرديد و سرانجام گرماي متعادل و مطلوب در سربينه فراهم مي شد دو مسير عبور و مرور دراين حمام قابل تشخيص بوده است.

سيستم گرميش حمام سالار :

سيستم گرمايش حمام سالار مشابه ساير حمام هاي سنتي است. سطح كف آتشدان حمام 80 سانتي متر پايين تر از زير كف خزينه و تيان قرار داشته است گرماي حاصله از سوخت از طريق گربه روهاي اصلي و فرعي در زير فضاي حمام پخش مي گرديد.

سيستم انتقال دود حمام سالار

محل عبور كانال هاي گربه رو اصلي و فرعي و دود كش هاي حمام در زمان فعاليت براي گرم كردن حمام استفاده مي شد، به اين ترتيب كه ابتدا دود كش كانال اصلي باز و بقيه بسته مي شد و پس از گرفتن آتش بسته به نياز فضاهاي مختلف دود كش مربوط به كانال باز مي شد تا هواي گرم بيشتري از زير فضا جريان يابد.

آب رساني به حمام سالار :

آب مورد مصرف از طريق چاه كه محدوده مجاور تون خانه حمام بود مي شد و اين چاه كه هنوز داراي آب مي باشد آب مورد نياز خزينه و گرمخانه و حوض سربينه را فراهم مي كرد آب چاه پس از كشيدن در حوضچه هاي مجاور تخليه مي شد و سپس سوراخهايي كه وجود داشت كه باز و بسته كردن آنها آب را به قسمتهاي مختلف هدايت مي كردند آب بوسيله تنبوشه هاي سفالي به خزينه يا فضاعاي مشخص شده جريان مي يافت تصوير يك عدد از تنبوشه هاي باقي مانده در ديوار حمام را مشخص مي سارد در اين تنبوشه هاي سفالي از طولي برابر 40 سانتيمتر و قطر بزرگ 10 سانتيمتر . قطر كوچك حدود 8 سانتيمتر برخوردار بوده اند كهپس از فرو رفتن در يكديگر درز هاي موجود بوسيله ملات پر مي شد و با جهت جريان آب در جاي خود قرار داده مي شدند.

طرح احيا

سفره خانه و چايخانه سالار در مساحتي قريب به 500 متر مربع، و با ظرفيتي معادل 60 نفر طراحي گرديده است. اين بنا شامل بخشخاي متنوعي از قبيل چايخانه سنتي، بخشهاي اداري و پذيرايي و آشپزخانه مجهز، جهت تهيه و پخت غذاهاي خاص محلي و بومي است. آرايش داخلي اين حمام متناسب با شخصيت تاريخي و معماري بنا در نظر گرفته شده است و در جابجاي آن ويترينهايي براي نمايش ابزار و وسايل قديمي مربوط به استحمام و معرفي آداب و روسوم مربوطه تعبيه گرديده است. ويژگيهاي مكاني و دوره تاريخي حمام، از ديگر عوامل موثر در گيري نحوه خدمات رساني به مجموعه مي باشد. 

 

نویسنده : رامیز تقوی ; ساعت ٤:٥٦ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٥/۱/۱٧
تگ ها:
comment نظرات () لینک

+  

درياچه تار

دریاچه تار
دریاچه تار
دریاچه تار
دریاچه تار
دریاچه تار
دریاچه تار
دریاچه تار
دریاچه تار
دریاچه تار
دریاچه تار
دریاچه تار
دریاچه تار
دریاچه تار
دریاچه تار

تهران - ميراث خبر:
جاذبه گردشگري، شهاب ميرزايي: براي رسيدن به درياچه‌هاي كوچك و زيباي «تار» و «هوير» كه همچون دونگين فيروزه اي در ارتفاع 3500 متري كوههاي البرز قرار دارند بايد از راه پر پيچ و خمي در زير نگاه قله دماوند بگذريد كه انتهايش سكوت سكر آور و آبي زلال آب پاك ، خستگي مسير را از تن هر گردشگري بيرون مي‌آورد.

براي رسيدن به درياچه تار بايد از ترمينال شرق سوار ميني‌بوس‌هاي دماوند شد كه كرايه آنها 200 تومان است يا اينكه در فلكه دوم تهران‌پارس هزار تومان بدهيد و با سواري تا خود دماوند برويد. از تهران تا دماوند يك‌ساعت راه است و از دماوند تا درياچه يك‌ساعت ديگر.
به دماوند كه برسيد، در ميدان امام خميني، ابتداي بلوار فرامه ماشين‌هاي دربستي سواري يا وانت بار با كرايه‌اي حدود بيست تا سي هزار تومان شما را به كنار درياچه در هفده كيلومتري شرق دماوند مي‌برند.
از روستاي چنار به بعد، جاده خاكي مي‌شود و ناهموار با گردنه‌هاي متعددي كه از آنها نماي تماشايي قله دماوند ديده مي‌شود.
اهالي علت آمدن مردم به اين منطقه را فرار از دست مغول‌ها مي‌دانند و مي‌گويند: «در قديم روستاها و آسياب‌هاي فراواني در منطقه بوده اما ريزش برف فراوان مردم را از منطقه فراري داده است.»
گردنه را كه رد كنيد، جاده با شيب تندي به تار رود مي‌رسد. سمت چپ رود هم جاده‌اي است كه به دره‌اي به نام سيستان ختم مي‌شود، كه به گفته مردم بومي منطقه آثار باستاني فراواني در آن وجود دارد و بسياري را براي كشف عتيقه به اينجا مي‌كشاند. در ته دره، كره اسبي در حال دويدن است و مادرش نگران او را نگاه مي‌كند. كمي آنطرف‌تر انبوهي از گله‌هاي گوسفند و بز در اطراف جاده ديده مي‌شود كه ردشان تا چادرهاي عشاير عرب و سنگسري ادامه دارد.
پس از گذشتن از يك بلندي بالاخره «درياچه تار» ديده مي‌شود. درياچه‌اي كوچك و زيبا كه آبي‌اش، آبي‌تر از هر آبي است و زلالي آب آن را جلوه‌اي دو چندان داده است.
درياچه تار در ارتفاع 3300 متري در عرض جغرافيايي 35 درجه و 43 دقيقه و طول جغرافيايي 52 درجه و 51 دقيقه در مابين خط‌الرأس زرين كوه و دو برار قرار دارد و بيشترين طولش 5/1 كيلومتر است. آب اين درياچه با ماهي‌هاي قزل‌آلاي خال قرمز و ماهي زردكش، حاصل جوشش چشمه‌هاي زير آن و آب شدن برف‌هاي كوه‌هاي اطراف و رودخانه كوچك فصلي است. در اطراف درياچه هيچ گونه پوشش جنگلي و درخت وجود ندارد و بادهاي غربي سرد هميشه در تار مي‌وزند. در ايامي نه چندان دور آويشن‌هاي فراواني در منطقه وجود داشته كه به خاطر فرسايش شديد ديگر اثري از آنها باقي نمانده است.
تنها تسهيلات گردشگري منطقه، كانكس سازمان محيط‌زيست است كه آب آشاميدني سالم عرضه مي‌كند و چند سرويس‌ بهداشتي و پاركينگي كه در نزديك درياچه قرار گرفته است.
«براي ماهيگيري در درياچه هم بايد هزينه داد. هر چوب صيادي پنج هزار تومان». اينها را دكتر «حسن فرامرزي» مي‌گويد كه با برادر و دو دخترش فاطمه و زهرا در حال ماهيگيري‌اند.
دكتر حسن، مي‌گويد 30 سال است كه به درياچه مي‌آيند و معمولا به علت شلوغي روزهاي پنج‌شنه و جمعه در روزهاي مياني هفته به اينجا مي‌آيد.
دكتر حسن، مي‌گويد: «اگر كمي دقت كنيد جا پاي كل و قوچ را مي‌توانيد در اطراف درياچه ببينيد. مجوز شكار در اينجا براي كسي صادر نمي‌شود و شنا و قايق‌سواري در درياچه تار ممنوع است.»

از «تار» كه بگذريم با كمي پياده‌روي به درياچه «هوير» مي‌رسيم كه در حدود نصف درياچه تار است.
اگر هم اهل پياده‌روي نباشيد، مسير ماشين‌رويي كه زماني راه معدن بوده است به طرف هوير مي‌رود. دره هوير سرسبز و پردرخت است و چشمه‌ها و بركه‌هاي فراواني در آن ديده مي شود.
در ادامه مسير بعد از روستاي هوير، جاده فيروزكوه است، اين جاده هم يكي از راه‌هاي رسيدن به درياچه است كه با وجود مسافت بيشترش، باصفاتر است.
بهترين فصل براي رفتن به درياچه‌هاي تار و هوير خرداد ماه و در اوج زيبايي طبيعت است.
درياچه تار را مي‌توان يك روزه رفت و برگشت، گر چه شب خوابي در كنار درياچه مي‌تواند شبي دلپذير را با سكوتي سحرآميز براي شما به ارمغان آورد.


نویسنده : رامیز تقوی ; ساعت ٢:٢٤ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٥/۱/۱٧
تگ ها:
comment نظرات () لینک

+  

چشمه علا دماوند

اين چشمه در فاصله چهار كيلومتري شمال شهر دماوند واقع شده و در دسته آب هاي بي‌كربنات كلسيك است. آب چشمه سبك، سرد و قابل آشاميدن است.
 

 

نویسنده : رامیز تقوی ; ساعت ٢:۱۱ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٥/۱/۱٧
تگ ها:
comment نظرات () لینک

+  

آدرس : نقشه كوههای تهران

http://iranmount.atspace.com/links/climbing/maps/tagrish/index.htm

 

 

 

 

نویسنده : رامیز تقوی ; ساعت ۱:٠۸ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٥/۱/۱٤
تگ ها:
comment نظرات () لینک