ترنم سفر


مست و هشیار

محتسب، مستـــــی به ره،دیـــــد و گریبانــش گرفــــــت

مست گفت ای دوست، این پیراهن است، افسار نیست

گفــت: مستـــی، زان سبـب افتـان و خیــــزان مـی روی

گفــت: جـــــــرم راه رفتـــن نیســت، ره همــوار نیســت

گفــت: مـی بـایــــد تــــو را تا خانــه‌ی قاضــــی بــــــرم

گفــت: رو صبــــح آی، قاضـــی نیمه‌شــب بیـدار نیست

گفــت: نزدیـک است والـــی را ســـرای، آنجا شویـــــم

گفــت: والــــی از کجــا در خانـــــه‌ی خمــــار نیســـــت

گفــت: تا داروغــــــه را گوئیـــــــم، در مسجـــد بخــواب

گفــت: مسجـــــد خوابــــگاه مـــــردم بـــدکــار نیســت

گفــت: دینــــاری بــــــده پنهــــان و خـــــود را وارهـــــان

گفــت: کــار شـــــــــرع، کـــار درهــــــــم و دینـار نیست

گفــت: از بهــر غرامــــــــــت، جامــــه‌ات بیــرون کنــــــم

گفــت: پوسیده است، جـــز نقشی ز پــود و تــار نیست

گفــت: آگـــه نیستــــی کـــــز ســـر در افتــادت کـــــلاه

گفــت: در ســـر عقـل بایـــــــد، بی کلاهــی عار نیست

گفــت: مــــی بسیار خـــوردی، زان چنیـن بیخـود شدی

گفــت: ای بیهوده‌گـــــــو، حـــرف کـــم و بسیار نیســت

گفــت: بایـــد حــــد زنــــد هشیـــار مــردم، مســت را

گفــت: هوشیاری بیــار، اینجا کســی هشیار نیست

                                  شعر:خانم پروین اعتصامی                                                          

................................................................................................................................

  
نویسنده : رامیز تقوی ; ساعت ۸:۳٦ ‎ق.ظ روز ۱۳۸۸/٩/٢۸
comment نظرات ()