ترنم سفر


+  

عبدالعظيم(ع) کيست؟


عبدالعظيم(ع)فرزند عبدالله بن علي، از نوادگان حضرت امام حسن مجتبي عليه السّلام است و نسبش با چهار واسطه به آن حضرت مي رسد .
پدرش عبدالله نام داشت و مادرش فاطمه دختر عقبه بن قيس .
ولادت با سعادت حضرت عبدالعظيم (ع) در سال 173 هجري قمري در شهر مقدس مدينه واقع شده است و مدت 79 سال عمر با بركت او با دوران امامت چهار امام معصوم يعني امام موسي كاظم (ع) ، امام رضا (ع) ، امام محمدتقي (ع) و امام علي النقي (ع) مقارن بوده ، محضر مبارك امام رضا ، امام محمد تقي و امام هادي را درك كرده و احاديث فراواني از آنان
روايت كرده است .
اين فرزند حضرت پيامبر (ص)، از آنجا كه از نوادگان حضرت امام حسن مجتبي (ع ) است به حسني شهرت يافته است .
حضرت عبدالعظيم الحسني (ع) از دانشمندان شيعه و از راويان حديث ائمه معصومين (ع) و از چهره هاي بارز و محبوب و مورد اعتماد ، نزد اهل بيت عصمت (ع) و پيروان آنان بود و در مسايل دين آگاه و به معارف مذهبي و احكام قرآن ، شناخت و معرفتي وافر داشت .
ستايشهايي كه ائمت معصومين (ع) از وي به عمل آورده اند، نشان دهنده شخصيت علمي و مورد اعتماد اوست؛ حضرت امام هادي (ع) گاهي اشخاصي را سؤال و مشكلي داشتند، راهنمايي مي فرمودند كه از حضرت عبدالعظيم الحسني (ع) بپرسند و او را از دوستان حقيقي خويش مي شمردند و معرفي مي فرمودند .

در آثار علماي شيعه نيز، تعريفها و ستايشهاي عظيمي دربارت او به چشم مي خورد، آنان از او به عنوان عابد، زاهد، پرهيزكار، ثقه، داراي اعتقاد نيك و صفاي باطن و به عنوان محدثي عاليمقام و بزرگ ياد كرده اند؛ در روايات متعددي نيز براي زيارت حضرت عبدالعظيم (ع) ، ثوابي همچون ثواب زيارت حضرت سيدالشهدا، امام حسين (ع) بيان شده است.
زمينه هاي مهاجرت حضرت عبدالعظيم (ع) از مدينه به ري و سكونت در غربت را بايد در اوضاع سياسي و اجتماعي آن عصر جستجو كرد؛ خلفاي عباسي نسبت به خاندان حضرت پيامبر(ص) و شيعيان ائمه (ع) بسيار سختگيري مي كردند، يكي از بدرفتارترين اين خلفاء متوكل بود كه خصومت شديدي با اهل بيت (ع) داشت، و تنها در دورت او چندين بار مزار حضرت امام حسين (ع) را در كربلا تخريب و با خاك يكسان ساختند و از زيارت آن بزرگوار جلوگيري به عمل آوردند.

 

سادات و علويون در زمان او در بدترين وضع به سر مي بردند .حضرت عبدالعظيم (ع) نيز از كينه و دشمني خلفا در امان نبود و بارها تصميم به قتل آن حضرت گرفتند و گزارشهاي دروغ سخن چينان را بهانت اين سختگيري ها قرار مي دادند، درچينن دوران دشوار و سختي بود كه حضرت عبدالعظيم (ع) به خدمت حضرت امام هادي (ع) رسيد و عقايد ديني خود را بر آن حضرت عرضه كرد ، حضرت امام هادي (ع) او را تأييد فرموده و فرمودند: تو از دوستان ما هستي.
ديدار حضرت عبدالعظيم (ع) در سامرا با حضرت امام هادي (ع) به خليفه گزارش داده شد و دستور تعقيب و دستگيري وي صادر گشت، او نيز براي مصون ماندن از خطر، خود را از چشم مأموران پنهان مي كرد و در شهرهاي مختلف به صورت ناشناس رفت و آمد مي كرد و شهر به شهر مي گشت تا به ري رسيد و آنجا را براي سكونت انتخاب كرد. علت اين انتخاب به شرايط ديني و اجتماعي ري در آن دوره بر مي گردد كه وقتي اسلام به شهرهاي مختلف كشور ما وارد گشت و مسلمانان در شهرهاي مختلف ايران به اسلام گرويدند، از همان سالها ري يكي از مراكز مهم سكونت مسلمانان شد و اعتبار و موقعيت خاصي پيدا كرد . زيرا سرزميني حاصلخيز و پرنعمت بود، عمرسعد هم به طمع رياست يافتن بر ري در حادثه جانسوز كربلا، حضرت حسين بن علي (ع) را به شهادت رساند. بالادر ري هم اهل سنت و هم از پيروان اهل بيت (ع) زندگي مي كردند و قسمت جنوبي و جنوب غربي شهر ري بيشتر محل سكونت شيعيان بود .

حضرت عبدالعظيم (ع) به صورت يك مسافر ناشناس ، وارد ري شد و در محلت ساربانان در كوي سكه الموالي به منزل يكي از شيعيان رفت، مدتي به همين صورت گذشت . او در زيرزمين آن خانه به سر مي برد و كمتر خارج مي شد ، روزها را روزه مي گرفت و شبها به عبادت و تهجد مي پرداخت، تعداد كمي از شيعيان او را مي شناختند و ازحضورش در ري خبر داشتند و مخفيانه به زيارتش مي شتافتند، اما مي كوشيدند كه اين خبر فاش نشود و خطري جانِ حضرت را تهديد نكند .
پس از مدتي، افراد بيشتري حضرت عبدالعظيم (ع) را شناختند و خانه اش محلِ رفت و آمد شيعيان شد، نزد او مي آمدند و از علوم و رواياتش بهره مي گرفتند و عطر خاندان عصمت (ع) را از او مي بوئيدند و او را يادگاري از امامان خويش مي دانستند و پروانه وار گردِ شمعِ وجودش طواف مي كردند .

حضرت عبدالعظيم(ع) ميان شيعيان شهرري بسيار ارجمند بود و پاسخگويي به مسايل شرعي و حلِ مشكلات مذهبي آنان را برعهده داشت؛ اين تأكيد ، هم گوياي مقام برجستت حضرت عبدالعظيم (ع) است و هم مي رساند كه وي از طرف حضرت امام هادي (ع) در آن منطقه ، وكالت و نمايندگي داشته است؛ مردم سخن او را سخن امام مي دانستند و در مسايل ديني و دنيوي ، وجود او محور تجمّع شيعيان و تمركز هواداران اهل بيت (ع) بود.
روزهاي پاياني عمر پربركت حضرت عبدالعظيم (ع) با بيماري او همراه بود، آن قامت بلند ايمان و تلاش، به بستر افتاده بود و پيروان اهل بيت در آستانت محروميت از وجود پربركت اين سيد كريم قرارگرفته بودند، اندوه مصيبتهاي پياپي مردم و روزگار تلخ شيعيان در عصر حاكميت عباسيان برايش دردي جانكاه و مضاعف بود؛ در همان روزها يك روياي صادقانه حوادث آينده را ترسيم كرد: يكي از شيعيان پاكدل ري، شبي درخواب حضرت رسول (صلي الله عليه وآله و سلم) را در خواب ديد. حضرت پيامبر اكرم(ص) به او فرمود: فردا يكي از فرزندانم در محلت سكه المولي چشم از جهان فرو مي بندد، شيعيان او را بردوش گرفته به باغ عبدالجبار مي برند و نزديك درخت سيب به خاك مي سپارند.


سحرگاه به باغ رفت تا آن باغ را از صاحبش بخرد و افتخار دفن شدن يكي از فرزندان پيامبر (ص) را نصيب خويش سازد، عبدالجباركه خودنيز خوابي همانند خوابِ او را ديده بود، به رمز و راز غيبي اين دو خواب پي برد و براي اينكه در اين افتخار، بهره اي داشته باشد، محل آن درخت سيب و مجموعه باغ را وقف كرد تا بزرگان و شيعيان در آنجا دفن شوند.

HydroForum ® Group
همان روز حضرت چشم از جهان فروبست. خبر درگذشت اين نوادت رسول اكرم (ص) دهان به دهان گشت و مردم با خبر شدند و جامه هاي سياه پوشيدند و بر در خانت حضرت عبدالعظيم الحسني (ع) گريان و مويه كنان گرد آمدند؛ پيكر مطهّر او را غسل دادند، به نقل برخي مورخان در هنگام غسل، در جيب پيراهن او كاغذي يافتند كه نام و نسب خود را در آن نوشته بود؛ بر پيكر او نماز خواندند، تابوت او را بردوش گرفتند و با جمعيت انبوه عزادار به سوي باغ عبدالجبار تشييع كردند و پيكر مطهرش را در كنار همان درخت سيب كه رسول خدا(ص) به آن شخص اشاره كرده بود، دفن كردند تا پاره اي از عترت مصطفي(ص) در اين باره به امانت بماند و نورافشاني كند و دلباختگان خاندان پيامبر(ص) از مزار اين ولي خدا فيض ببرند.

فضائل حضرت عبدالعظيم از زبان ائمه
ابن قولويه در کامل الزيارات (باب 107 صفحه 324 )از علي ابن حسين ابن موسي بن بابويه و او از محمد ابن يحيي اشعري عطار قمي روايت کرده يکي از اهالي ري گفت بر حضرت ابوالحسن العسکري امام هادي (ع) وارد شدم ان جناب از من پرسيد کجا بودي؟ عرض کردم به زيارت سيد الشهدا رفته بودم آن حضرت فرمود بدان و آگاه باش اگر قبر عبدالعظيم حسني (ع) را که در نزد شماست زيارت کرده بودي مثل آنست که حضرت حسين ابن علي را در کربلا زيارت کرده باشي.

 

 

HydroForum ® Group
 
 
حضرت امامزاده حمزه (ع):
حضرت امامزاده حمزه (ع) از فرزندان حضرت امام موسي بن جعفر(ع) است و مدفن او پيش از حضرت عبدالعظيم (ع)، در همين محل كه آن زمان باغي در بيرون از شهر بوده ، قرارداشته است ، حضرت حمزه (ع) از علما و فقهاي بزرگ شيعه است و در خدمتِ حضرت امام رضا(ع) ، همسفر او در طوس بود، و بعد از حضرت امام رضا (ع) در ريبه دست مأموران مأمون عباسي به شهادت رسيد و در آن باغ دفن شد، حضرت عبدالعظيم (ع) بارها به زيارت او در آن باغ مي رفت و او را به مردم معرفي مي كرد و مي فرمود: اين قبر مردي از فرزندان حضرت امام كاظم(ع) است .
 HydroForum ® Group
حضرت امامزاده طاهر(ع)
حضرت امامزاده طاهر(ع) از نوادگان حضرت امام سجّاد (ع) است و نسبش با هشت واسطه به آن حضرت مي رسد: حضرت امامزاده طاهر(ع) از عالمان و عابدان بوده و قبر مطهرش قرنها ناشناخته بود و هنگام تعمير قبرستان ، بدن مباركشان بعد از قرنهاي متمادي كاملاً سالم و تازه، آشكارشد و هويتشان از روي سنگ قبر مشخص شد ، در دورة قاجار ظل السلطانكه از دو چشم نا بينا بود به آن حضرت متوسل شد و شفا يافت، لذا بقعه و ضريح مطهر مرقد را ساخت و مرمت كرد و امروزه حاجتمنـدان با شفاعت روح پاك اين اولياي الهي، از خداوندكريم حاجت مي گيرند و از حرم نوراني آنان بهرة معنوي مي برند .
 
 
 



 

HydroForum ® Group

 Green Eternity
نویسنده : رامیز تقوی ; ساعت ٤:٢۳ ‎ب.ظ ; ۱۳۸٤/٩/٢٠
تگ ها:
comment نظرات () لینک